Je kent het wel. Je loopt een badkamerzaak binnen met het vaste voornemen om "gewoon even te kijken". Een uur later sta je buiten met een offerte waar je hart sneller van gaat kloppen en je bankrekening spontaan een lichte paniekaanval krijgt.

Zo ging het bij ons ook.

Via het dealernetwerk van XXXX bad vielen we als een blok voor een schitterend badkamermeubel. Het ging om een hoogwaardig afgewerkt badkamerkastje met twee spiegeldeuren, waarbij beide spiegeldeuren voorzien zijn van fraai ingebouwde ledverlichting. Een echte blikvanger waar je elke ochtend met plezier voor staat. Wat het kastje gekost heeft? Dat houd ik maar even voor mezelf. Laten we het erop houden dat je er ook een leuke tweedehands auto voor had kunnen kopen.

Maar goed, kwaliteit mag wat kosten, toch?

Bijna vijf jaar later begon het feestje langzaam af te bladderen. Letterlijk. Langs de randen van beide spiegeldeuren ontstond een soort roestvorming. Of zoals de fabrikant het liever noemt: "verwering."

Dat klinkt natuurlijk meteen een stuk chiquer. Roest is iets voor een oude fiets. Verwering klinkt alsof de spiegel een romantisch leven aan zee heeft geleid.

Dus contact opgenomen met de dealer. Die stuurde de klacht keurig door naar XXX bad. En toen kwam het antwoord van de leverancier die pretendeerd met vakmanschap te werken ?

Volgens XXX bad is de oorzaak met grote zekerheid vocht en/of schoonmaakresten die langs de randen aan de binnenkant van de spiegel deurtjes zijn achtergebleven. We hadden na het poetsen de randen nog even droog moeten maken.( dat doen we dus al zo lang als we de badkamer gebruiken.  Bovendien verwezen ze vriendelijk naar pagina 3 van de garantievoorwaarden, waar staat dat op "verwering" geen garantie wordt gegeven.

Maar... goed nieuws!

Ze wilden graag met ons meedenken.

We mochten namelijk met 30% korting 2 nieuwe  spiegeldeurtjes kopen.

Dat is een beetje alsof de ober zegt: "Uw biefstuk is helaas aangebrand, maar de volgende krijgt u met korting."

Volgens de fabrikant ligt het dus waarschijnlijk aan onze manier van schoonmaken of aan de ventilatie in onze badkamer. !!!!!!

Grappig.

De vorige spiegelkast hing ruim 25 jaar in exact dezelfde badkamer. Dezelfde ventilatie. Dezelfde bewoners. Dezelfde schoonmaakmiddelen. Geen spatje "verwering". Kennelijk waren spiegels vroeger bestand tegen iets exotisch als... vocht. In een badkamer nog wel.Wat mij vooral opvalt, is dat dit soort schade expliciet is uitgesloten in de garantievoorwaarden. Dat roept toch een interessante vraag op. Als iets zó specifiek wordt uitgesloten, zal het waarschijnlijk niet de eerste keer zijn dat het voorkomt.

Natuurlijk mag iedere fabrikant zijn eigen garantievoorwaarden opstellen. Dat is hun goed recht. Maar als consument mag je ook verwachten dat een luxe badkamerkast met twee luxe spiegeldeuren en geïntegreerde ledverlichting langer ( en dan bedoel ik de spiegels die verweren ) meegaat dan vijf jaar, zeker wanneer het juist ontworpen is voor... een badkamer.

Een badkamer zonder vocht is tenslotte net zo realistisch als een zwembad zonder water.

Misschien is dit gewoon een incident. Misschien hebben wij pech gehad. Dat kan.

Maar één ding weet ik wel.

De volgende keer kijk ik niet alleen naar hoe mooi een badkamermeubel eruitziet in de showroom. Ik kijk vooral naar de kwaliteit achter de glanzende folder én naar hoe een fabrikant met zijn klanten omgaat wanneer er na enkele jaren iets misgaat.

Want een hoge prijs is geen garantie voor hoge kwaliteit.

En een mooie showroom zegt nog niets over de service als de glans er eenmaal vanaf is.

Moraal van het verhaal: kijk niet alleen naar het design, maar ook naar de garantievoorwaarden en de reputatie van de fabrikant. Uiteindelijk zegt een stevig prijskaartje lang niet altijd iets over de duurzaamheid van een product of de service die je krijgt als er iets misgaat.

Uit beleefdheid heb ik de firmanaam hier maar niet genoemd.