Di geloof je toch echt niet
Soms lees je een bericht waarvan je denkt: dit kan onmogelijk waar zijn. Vervolgens lees je het nog een keer en ontdek je dat het toch echt 2026 is en niet ergens diep in een vergeelde archiefkast uit 1954.
Bij toeval stuitte ik op het verhaal van Rosa van den Nieuwenhof, een enthousiast en gemotiveerd gemeenteraadslid in Eindhoven. Een leuke meid. Ik heb haar een paar keer ontmoet en ooit wat handvatten gegeven over hoe je de weg vindt in het stadhuis.
Want laten we eerlijk zijn: tussen alle beleidsnota’s, procedures en ambtenaren die spontaan een andere kant op kijken zodra een raadslid lastige vragen stelt, is een goede routebeschrijving geen overbodige luxe.
Maar nu blijkt dat Rosa tegen een veel grotere hindernis aanloopt dan een moeilijk bereikbare beleidsmedewerker.
Ze is zwanger.
En blijkbaar is onze wetgeving daar nog niet helemaal van op de hoogte.
In Nederland kun je als werknemer zwangerschapsverlof opnemen. Zelfs ministers hebben regelingen. Maar ben je gemeenteraadslid? Dan mag je niet met verlof. Nee, dan moet je tijdelijk ontslag nemen. Ontslag. Omdat je een kind krijgt.
Ik vraag me werkelijk af in welke eeuw we leven.
Kennelijk hebben we in Den Haag ooit bedacht dat vrouwen wel mogen deelnemen aan de democratie, maar dat zwangerschap daarbij een soort administratieve systeemfout is. Alsof iemand bij het schrijven van de Kieswet dacht: “Vrouwen in de raad? Prima. Kinderen krijgen? Daar kijken we later nog wel eens naar.”
Dat “later” duurt inmiddels meer dan honderd jaar.
De oplossing die de wet biedt is even elegant als een stoeptegel in een bloempot: neem tijdelijk ontslag zodat iemand anders je zetel kan bezetten. Vervolgens mag je na je bevalling weer terugkomen. Alsof je een leaseauto bent die even naar de garage moet.
Het meest verbazingwekkende is misschien nog wel dat niemand dit al jaren geleden heeft rechtgezet. We hebben eindeloze discussies over inclusiviteit, representatie en diversiteit, maar een fatsoenlijke verlofregeling voor gekozen volksvertegenwoordigers blijkt nog steeds hogere wiskunde.
Misschien wordt het tijd dat iemand in Den Haag wakker wordt. En misschien moet de eerste schop tegen die stoffige deur wel uit Eindhoven komen.
Dus Rosa: dien die motie vooral in. Trek aan de bel. Maak lawaai. Want als een democratie niet eens fatsoenlijk kan regelen dat een raadslid zwanger mag zijn zonder ontslag te nemen, dan is er iets mis met de democratie, niet met het raadslid.
En voor de rest: houd vooral die positieve energie vast. Die is in sommige vergaderzalen nog schaarser dan gezond verstand.
👁️ 8.798 keer gelezen
Reacties
Nog geen reacties. Wees de eerste!