MENU
Upcoming 2016: 25 talenten
4 januari 2016
2818 WOORDEN 8 MINUTEN

Het duurde even, maar 2016 is écht begonnen. Dat betekent dat het voor iedere zichzelf respecterende muziekjournalist tijd is om de oliebol te verruilen voor de glazen bol. We brachten je eerder al op de hoogte van tien oude bekenden die we dit jaar in de spotlichten verwachten, maar welke onbekende muzikanten klauteren zich dit jaar een weg naar de muzikale top? Vorig jaar tipten we onder meer Benjamin Clementine, The Bohicas en James Bay, maar welke formaties moet je dít jaar goed in de gaten houden? Muzify tipt 25 muzikale talenten voor 2016.


Jack Garratt

Jack Garratt is de man die alles kan. Als hij op het podium staat wordt hij omringd door een cockpit van instrumenten, knopjes en loop stations. Het is ontzettend leuk om te horen hoe Garratt het voor elkaar krijgt dit onvoorstelbare scala aan geluiden samen te brengen terwijl hij met zijn rauwe stemgeluid het plaatje compleet maakt. In zijn thuisland Groot-Brittannië is hij hard bezig aan zijn opmars, een opmars die onder meer al wordt erkend door Marcus Mumford (Mumford & Sons) als hij tijdens een live-optreden van Garratt’s Wheatered opeens het podium op komt lopen om de tweede stem te doen. Jack Garratt is experimenteel, kan je in één track een kippenvelmoment en dansbare refreinen voorschotelen en is, bovenal, het levende voorbeeld van het feit dat de hedendaagse muziekindustrie alles behalve stilzit.

Rat Boy

Rat Boy is het pseudoniem van de jonge Brit Jordan Cardy. In zijn thuisland beleefde de 19-jarige relschopper aan de hand van singles Sign On en Fake ID al een sensationele opmars. Qua sound doet Cardy denken aan het oude werk van Blur, maar vooral aan collega Jamie T. Op brutale, typische Britse wijze bezingt Rat Boy het leven van alledag (de thematiek doet denken aan Arctic Monkeys’ Whatever People Say I Am, That’s What I’m Not, terwijl hij ondertussen genres als punk en rock moeiteloos mixt met hip-hop en grime. Cardy moest zijn optreden op Eurosonic 2016 afzeggen, maar aangezien zijn debuutalbum onderweg is, zal zijn terugkeer naar de Nederlandse podia ongetwijfeld niet lang op zich laten wachten.

Mura Masa

Een landgenoot van Rat Boy is Alex Crossan, beter bekend onder zijn artiestennaam Mura Masa. In 2015 stond de pas 18-jarige producer al op Lowlands, Catch en Pitch, in de zomer van 2016 is hij in ieder geval te zien op Down The Rabbit Hole. Twee jaar geleden kwam Crossan met zijn debuutalbum Soundtrack to a Death, zijn grote doorbraak volgde met EP Someday Somewhere uit 2015. Crossan is een multi-instrumentalist die frisse elektronica maakt, van catchy tot complex. Wij zijn fan; Hudson Mohawke, James Blake en Cashmere Cat overigens ook.

Shura

Het meest recente wapenfeit van Mura Masa is bovenstaande single Love For That, waarop Crossan samenwerkte met een talent dat minstens zo opwindend is: Shura. Shura is de podiumnaam van Aleksandra Denton, een zangeres uit Manchester. De half-Russische-half-Britse Denton is al sinds 2011 actief, maar forceerde in 2014 haar doorbraak met single Indecision. Een jaar later bevestigde ze haar positie in de muziekwereld met de fraaie single 2Shy, dat gecoverd werd door Mumford & Sons. Shura maakt lichtvoetige, dromerige elektronica met poppy invloeden.

Nao

Op zijn EP Someday Somewhere werkte Mura Masa samen met een ander groot talent: Nao. De zangeres uit Zuid-Londen werkte de afgelopen jaren echter ook al samen met Disclosure en Kwabs; niet de eerste de beste dus. In 2015 gooide de jongedame hoge ogen met EP February 15 en single Bad Blood waarop ze jazz, hip-hop, R&B en soul mixt als een ware diva. De oplettende luisteraar hoort invloeden van Janet én Michael Jackson, maar ook hedendaagse elektronica. Nao maakt onderdeel uit van de line-up van het Rotterdamse Motel Mozaique, dat plaatsvindt op 8 en 9 april.

VANT

Een andere artiest op het affiche van Motel Mozaique 2016 is het Britse kwartet VANT, dat zware rock met een maatschappijkritische twist produceert. De band laat zich onder meer uit over oorlog, global warming en immigratie; VANT is meer dan een dertien-in-een-dozijn indieband. Heel genuanceerd zijn de uitlatingen van frontman Mattie Vant en de zijnen overigens niet altijd. Er is voldoende plaats voor furieuze riffs en niets ontziende refreinen. Maak je klaar voor de mosh pit!

Stephen

Maatschappelijk engagement horen we ook terug bij de mysterieuze singer-songwriter en producer Stephen. Echt uniek is het niet, hoe hij elektronica mixt met traditionelere elementen, maar fijn is het wel. Qua sound sluit Stephen dan ook feilloos aan bij collega-talent Jack Garratt. Vorig jaar bracht de twintiger liefst vier singles uit, waarvan meest recente track Crossfire het meeste opzien baarde. Ook Fly Down, dat wat doet denken aan het materiaal van SBTRKT, is echter een aanrader.

Pumarosa

Nog even terug naar Shura: hoewel de zangeres zelf hard aan de weg timmert, timmert ze namelijk ook doodleuk aan andermans wegen. Haar remix van Priestess speelde een belangrijke rol in de doorbraak van het Britse vijftal Pumarosa, aan wie de single toebehoort. Het nummer is tot nu toe het enige wapenfeit van Londense formatie, maar de broeierige track is wél ruim zeven minuten lang. Het collectief was al te gast op London Calling en omschrijft zijn sound zelf als ‘industrial spiritual’. Als jij het zegt…

Oscar

Genres blijken anno 2016 steeds minder zinvol. Naast Pumarosa bewijst ook stadsgenoot Oscar Scheller – kortweg Oscar – dat. De slaapkamer-songwriter combineert de indie van Blur en Morrissey met modernere genres als R&B en hip-hop. Het levert een uniek en dromerig geluid op. Op singles als Daffodil Days en Beautiful Words bezingt Oscar zijn miserabele leven. Ongeluk zit immers in een klein hoekje, zo bewijst ook meest recente single Breaking My Phone. In 2015 stond Oscar als voorprogramma van Gengahr in Paradiso, maar de Londenaar is vast snel op eigen kracht terug.

Beach Baby

Nóg meer muziek uit Londen: van het viertal Beach Baby in dit geval. Het kwartet heeft een dromerige sound die voort lijkt te komen uit shoegaze en post-punk. Het collectief maakte in 2015 indruk met zonnige singles als Ladybird en No Mind No Money, die later in het jaar werden verzameld op de EP Limousine. In november stond Beach Baby als onderdeel van London Calling al in Paradiso.

Loyle Carner

Londen blijft in 2016 de muzikale hoofdstad van de wereld, zo bewijst ook Loyle Carner, een rapper uit het zuiden van de metropool. De afgelopen jaren brak Carner razendsnel door aan de hand van EP A Little Late en singles als Ain’t Nothing Changed en Tierney Terrace. Loyle Carner maakt subtiele hip-hop vol invloeden vanuit jazz en soul. Zijn sound is zwoel en warm, maar bij vlagen ook grimmig. Kortom, de jonge Loyle Carner heeft alles om, in ieder geval in Groot-Brittannië, uit te groeien tot een artiest van formaat.

Sundara Karma

Het belang van een goede bandnaam dient niet onderschat te worden. Wat dat betreft heeft het Britse Sundara Karma het in ieder geval goed voor elkaar; hun naam rolt van de tong. Ook op muzikaal gebied heeft de formatie uit Reading zijn zaakjes overigens op orde: Sundara Karma maakt hyper-hitgevoelige indie met grootse refreinen en aanstekelijke riffs. Het viertal was in 2015 in Nederland als support act voor collega-talenten Circa Waves en kwam met liefst twee EP’s (toepasselijk getiteld EP I en EP II). Denk aan Two Door Cinema Club, The Maccabees en Bombay Bicycle Club.

Pretty Vicious

Een stuk minder lief is de rock van Sundara Karma’s landgenoten Pretty Vicious. Het viertal uit Wales is te jong om in een popzaal een biertje te bestellen, maar speelt diezelfde zalen wel moeiteloos plat. Pretty Vicious maakt ruige riff-rock boordevol energie en Britse branie. Fan van het oude materiaal van Arctic Monkeys, Franz Ferdinand & co.? Dan is Pretty Vicious iets voor jou! Dat ze ondanks hun leeftijd geen gebrek hebben aan charisma op het podium bewees het kwartet in 2015 onder meer op Best Kept Secret. Jake Bugg maal vier.

The Japanese House

Hoe zelfs een dreampop-act door kan breken? Met de steun van de juiste mensen natuurlijk! The Japanese House is het project van de Britse zangeres Amber Bain. Haar muziek werd al snel opgepikt door radio-routinier Zane Lowe én door de leden van The 1975. Matt Healy & co. namen Bain als support act mee op tour en namen de productie van haar recente materiaal voor hun rekening. Bain’s muziek is zweverig, gelaagd en vaak complex. Op dit moment hangt er nog een zweem van mysterie rond het project, maar dat zal nooit lang meer duren.

Flyte

Dat Zane Lowe na al die jaren nog altijd een uitstekend oog – of laten we zeggen oor – heeft voor talent, wordt ook duidelijk uit de opkomst van Flyte. Al toen de band in 2014 debuteerde met de Live EP werd het viertal door de Brit opgepikt. Vorig jaar volgde met swingende indie-singles als Light Me Up een definitieve doorbraak. Flyte tourde met Bombay Bicycle Club, Hudson Taylor en MS MR en stond op eigen kracht al op Reading & Leeds Festival. Hun zomerse rock is dan ook uitermate geschikt voor festivals. Kwestie van tijd voordat ook Best Kept Secret en Down The Rabbit Hole dat doorhebben.

Spring King

Is het slecht gesteld met de Britse gitaarmuziek? Niets is minder waar! Spring King is een van de bands die dat op dit moment kraakhelder maakt. De band maakt gruizige garagerock die in razend tempo op de trommelvliezen af stoomt. Niet dat Spring King furieus of zwaarmoedig klinkt overigens. Integendeel, de muziek van het viertal is fris en catchy! De formatie rondom de drummende frontman Tarek Musa (ook producer in dienst van Transgressive Records) stond al op London Calling en speelde als voorprogramma van Slaves in Paradiso Noord.

Yak

Voor wie wél zin heeft om na de feestdagen weer in pessimisme te vervallen is Yak wellicht een betere suggestie dan Spring King. Het drietal dat bestaat uit Oliver Burslem, Andy Jones en Elliot Rawson, maakte in 2015 al indruk door een Ty Segall-achtige releasedrift tentoon te spreiden. Yak doet op die releases zijn naam eer aan met beestachtige rock vol rauwe riffs. Het trio schreeuwt, sprint, scheurt en sloopt. Vorig jaar was Yak al te zien op Best Kept Secret (de heren voelden zich vast thuis in safaripark de Beekse Bergen). Een terugkeer naar dat festival lijkt een formaliteit.

Blossoms

Waar Yak zich waarschijnlijk grotendeels onder de mainstream-radar zal blijven ophouden, heeft het eveneens Britse Blossoms de ambitie om de spotlights op te zoeken. De heren zelf verwoorden het misschien wel het mooist: “We want to be as mainstream as Will Smith, as great as the Smiths and as uplifting as Mr Smith Goes to Washington.” Met Charlemagne, afkomstig van de gelijknamige EP die vorig jaar verscheen, heeft het viertal, dat onderdeel uitmaakt van de line-up van Eurosonic 2016, zelfs al een eerste hit op zak. Het kan zomaar snel gaan met Blossoms. Band met bloeipotentie.

Get Inuit

De heren van Get Inuit kunnen veel, maar stilzitten is geen kwaliteit van dit viertal uit de Britse regio Kent. Het kwartet bracht vorig jaar liefst twee EP’s en drie losse singles uit. Conclusie: dat debuutalbum zal niet lang meer op zich laten wachten. En dat is goed nieuws, want Get Inuit is een van de leukste indiebands die het afgelopen jaar de kop opstak. De kwantiteit van Get Inuit-releases gaat namelijk geenszins ten koste van de kwaliteit. De band is snel en springerig. Dertien-in-een-dozijn? Nee, zelfs op een EP weet Get Inuit een verscheidenheid aan muzikale stijlen te produceren!

HONNE

Een gevoel overbrengen dat zo warm, uitnodigend en relaxed is dat je even aan helemaal niets anders kúnt denken, dat kan de Britse tweemans-formatie HONNE als geen ander. Het staat als een paal boven water dat deze futuristic soul het in 2016 gaat maken. De synthesizer beheersen is één ding, maar een zodanig hoog niveau als dat van Andy en James heb ik nog zelden gehoord. Gun jezelf eens een avondje voor de open haard met alleen de muziek van HONNE door de speakers en ik kan je garanderen dat je vanaf dat moment zult snakken naar een debuutalbum van deze helden-in-wording. Zodra je de eerste klanken van heerlijke liedjes als Loves The Jobs You Hate of Gone Are The Days hoort ben je verkocht en rest er nog maar één gezegd te worden: welkom bij de fanclub.

SG Lewis

Een andere muzikale elektricien die in 2016 weleens de spotlight aan zou kunnen zetten heet SG Lewis. Sam Lewis is een pas 20-jarige producer uit Liverpool, die in 2015 debuteerde met twee singles én een EP, Shivers. De Brit gooide echter vooral hoge ogen met zijn remix van Magnets, een samenwerking tussen Disclosure en Lorde. Net als HONNE maakt SG Lewis geen up-tempo zomerhits, maar snikheet zijn de tracks van de Liverpudlian wél! In 2015 was SG Lewis al te gast op Catch, het kleine broertje van Pitch in Tivoli Vredenburg.

Ben Khan

Een stuk dansbaarder is het materiaal van Ben Khan. Khan zet zijn synths op een aanstekelijke wijze in en produceert daarmee fraaie popliedjes, vol drums en samples. De tracks bevatten een fijn contrast tussen de zwoele stem van Khan en de diepe baslijnen die hij richting de trommelvliezen van zijn luisteraars pompt. Vorig jaar bracht de Brit met 1000 een van de beste EP’s van het jaar uit; elke track is raak! Ben Khan stond in de zomer van 2015 al op Lowlands én in het Amsterdamse Bitterzoet.

HÆLOS

In 2016 zijn bandnamen in hoofdletters nog altijd in de mode. Ook het Britse drietal HÆLOS maakt gretig gebruik van die trend. Op muzikaal gebied durft het trio echter wél ongebaande paden te verkennen. HÆLOS heeft een levendig en bombastisch geluid dat bij vlagen wat futuristisch aandoet. De band uit – hoe kan het ook anders – Londen doet qua sound wat denken aan Jungle en London Grammar, maar heeft met EP Earth Not Above en single Pray ook al een eigen sound ontwikkeld. In 2015 maakte HÆLOS daarnaast al deel uit van de line-up van het Vlielandse festival Into The Great Wide Open.

Barns Courtney

Barns Courtney is een van de grootste mysteries van de moderne muziekwereld: in 2015 ontstond plotseling een enorme hype rondom de jeugdige singer-songwriter, die getipt werd door onder meer Ed Sheeran. Op internet was echter weinig tot niets over de jongeling te vinden. Tóch wist Barns Courtney een plek op de line-up van onder meer Lowlands te veroveren. Inmiddels heeft de Londenaar (we denken inmiddels na over verhuizen) zijn online marketing wél op orde en lijkt het slechts een kwestie van tijd te zijn voor hij zich kroont tot De Nieuwe Singer-Songwriter.

AURORA

We waren de afgelopen jaren al wel gewend aan nieuwe artiesten uit Noorwegen; er kwamen veelbelovende hits van bijvoorbeeld Nico & Vinz en Kygo. Nu heeft zich het afgelopen jaar een nieuwe naam ontpopt, AURORA. AURORA zou je de Ellie Goulding van het noorden kunnen noemen. De scherpe, hoge stem gaat perfect samen met zowel haar ballads als haar uplifting, snelle liedjes. Ze is niet vies van een goede beat, maar haar meest recente single Half The World Away laat maar weer eens zien dat enkel een piano en subtiele violen voldoende zijn voor een kippelvelmoment. Een échte doorbraak is niet ver weg meer, want naast dat haar Oasis-cover Half The World Away al werd gebruikt voor de prestigieuze John Lewis-kerstcommerical van 2015, stond ze in september nog een uitverkochte show te spelen in Londen, stond ze op Pinkpop 2015 en was ze dit najaar ook de supportact van Of Monsters And Men in Brixton. In maart van dit jaar komt AURORA met haar debuutalbum All My Demons Greeting Me As A Friend en met al deze positieve voortekenen kan dat album niet anders dan goed ontvangen worden.

Beluister alle Muzify-talenten van 2016 in deze Spotify-playlist!

Teksten Jack Garratt, Honne en AURORA: Niels Broekman
Overige teksten: Dirk Baart

Tweet Share
Geschreven door
Dirk
Dirk

Dirk raakte op Best Kept Secret 2013 verslaafd. Niet aan geestverruimende middelen, maar aan alternatieve muziek! Houdt van boeken en foto's, maar alleen degenen waar hij zelf niet op staat....