MENU
Recensie: Bombay Bicycle Club – So Long, See You Tomorrow
11 februari 2014
405 WOORDEN 1 MINUUT

De Engelse band Bombay Bicycle Club bracht in februari 2014 de plaat So Long, See You Tomorrow uit. Dit is het vierde studioalbum van de groep. Eerdere platen waren I Had The Blues But I Shook Them Loose (2009), Flaws (2010) en A Different Kind of Fix (2011). Voor het eerst heeft de band meerdere jaren de tijd genomen om een plaat op te nemen. Waar de eerdere platen binnen een jaar na elkaar verschenen, was er nu zo’n drie jaar nodig.

Dat er in drie jaar tijd veel kan veranderen, blijkt uit So Long, See You Tomorrow. De sound van het eerste album is nauwelijks meer terug te herkennen op de laatste plaat. Het enige waar niets aan veranderd is, is de stem van zanger Jack Steadman. Waar de groep begon met het opnemen van indie- en folkmuziek, zijn er nu veel meer invloeden van pop en elektronica. Er zullen luisteraars zijn die hiervan balen, maar er moet ook gezegd worden dat de band zowel de eerdere als de huidige stijl perfect beheerst. Bombay Bicycle Club is nog steeds een veelbelovende band die op hoog niveau muziek maakt. Uit het uitproberen van de nieuwe stijlinvloeden blijkt dat de bandleden creatieve geesten hebben. Dat Bombay Bicycle Club durft en lef heeft is geen geheim.

Het album bestaat uit tien nummers, waaronder het afsluitende nummer met de gelijke titel aan het album: So Long, See You Tomorrow. Het is een wat rustig nummer, waarbij je meerdere zangstemmen hoort. Het lijkt of de stemmen ietwat vervormd zijn, wat het een dromerige toon geeft. Samen met Eyes Off You, een nummer met pianoinvloeden, lijkt het het enige rustige lied te zijn. Ook in dit genre slaagt de band: de gevoelige nummers worden nauwkeurig en sierlijk gespeeld.

De andere songs zijn meer energiek. Dit maakt So Long, See You Tomorrow een vrolijke, energieke plaat. Waarschijnlijk is dit dan ook het gevoel dat de groep over wilde brengen, net zoals bij de andere platen. De mannen slagen er keer op keer in om dansbare platen te maken. Een nu al veelbelovend nummer van de nieuwe CD is Luna. Het nummer wordt geprezen in allerlei recensies. Dit nummer lijkt misschien het meest op de eerdere stijl van de band. De elektronische invloeden lijken minimaal in vergelijking met de andere liedjes op het album, terwijl de gitaar en de drums duidelijk hoorbaar zijn. Wellicht verlangt men toch nog enigszins terug naar de oude Bombay Bicycle Club.

Tweet Share
Geschreven door
Anna

Als student Communicatie- en informatiewetenschappen leidt Anna het leven op kamers in Utrecht. Haar muzieksmaak varieert van indie tot techno, waarbij ze vele feestjes en festivals afgaat. Haar grootste hobby ...