MENU
We spraken een Nickelback-fan over zijn liefde voor de Meest Gehate Band ter Wereld
8 januari 2017
1001 WOORDEN 2 MINUTEN

De geschiedenis van popmuziek zit vol ruzies. Of het nu gaat om een strijd tussen (de fans van) Britse rockbands zoals The Beatles en The Rolling Stones of Oasis en Blur, of om een beef tussen twee Amerikaanse rappers, die diss tracks uitwisselen; er zijn weinig dingen waarover zichzelf (te) serieus nemende muzikanten, journalisten en fans het eens zijn. De afgelopen twee decennia lijkt op één gebied consensus te zijn bereikt: Nickelback is de Slechtse Band Ooit.

In een recente video, waarin hij zijn nieuwe AI-systeem introduceerde, maakte zelfs Facebook-eigenaar Mark Zuckerberg de Canadese band belachelijk. Als hij zijn supercomputer vraagt “een goed Nickelback-nummer af te spelen”, weigert het apparaat, want “Mark, there are no good Nickelback songs.”

Nickelback heeft – hoe gek het ook klinkt – echter wel degelijk fans. Een heleboel, eigenlijk. In het vorige decennium was Nickelback de op één na best verkopende buitenlandse band in de Verenigde Staten. Alleen The Beatles waren succesvoller. In een afrekening mét de binnenlandse acts uit de VS erbij eindigde het viertal nog altijd op de meer dan verdienstelijke elfde plek. Door 50 miljoen albums te verkopen en een hit te scoren met How You Remind Me wist de band het Amerikaanse Billboard ertoe te verleiden Nickelback uit te roepen tot de Band van het Decennium.

Je kunt, kortom, stellen dat de oprichters van fan community Nickelback Worldwide, actief op Facebook en Twitter, er niet bepaald alleen voor staan. Muzify sprak met een van hen, Steve uit Ierland, over zijn liefde voor de Meest Gehate Band ter Wereld.


Nickelback-fan en oprichter van Nickelback Worldwide Steve uit Ierland. 

Wat wekte in eerste instantie je interesse in Nickelback?
Steven: “Ik kom uit Ierland en toen ik 11 of 12 was hoorde ik Nickelback voor het eerst in de bus van school naar huis. Rond die tijd was How You Remind Me een grote hit aan het worden en het meisje op school op wie ik verliefd was zong het nummer telkens mee. Als het goed genoeg voor haar was, was het dat ook voor mij, dacht ik. Daarna raakte ik in de band van Hero, een solonummer dat Chad Kroeger had geschreven voor de eerste Spiderman-film. Ik ben altijd groot fan geweest van stripboeken, dus dat maakte het nummer nog cooler. Het duurde eigenlijk nog een paar jaar voor ik echt fan werd. Mijn broer wees me op het album All The Right Reasons (2005, red.) en sindsdien heeft de band me niet meer losgelaten.”

Wat onderscheidt Nickelback volgens jou van andere bands?
“Nickelback is een mix van ouderwetse rock met riffs en gitaarsolo’s en akoestische, langzame ballads. Bij de meeste artiesten hoor je eigenlijk het hele album hetzelfde. Je hoort Bryan Adams nooit een metalnummer spelen en Slipknot nooit een liefdesliedje. Nickelback schrijft een vrij grote diversiteit aan nummers. Op hun laatste album No Fixed Address staat hard rock, rap, funk en pop. Zelfs de meest alternatieve of experimentele band zou dat niet uit durven brengen.”

Wanneer kwam je voor het eerst in aanraking met Nickelback-haat?
“Toen ik me voor het eerst echt verdiepte in de band kwam ik vaak vernietigende albumrecensies en haatdragende posts op social media tegen. Journalisten noemen de band steevast smakeloos of saai, veel mensen maken simpelweg de kleding of het uiterlijk van de bandleden belachelijk. Ik kom zulke haat dagelijks tegen als ik de pagina’s van Nickelback Worldwide bijwerk. Je hoeft het woord ‘Nickelback’ maar in de typen op Twitter. Ongeveer 40% van de berichten die je tegen komt zijn positief, de andere 60% bestaat uit haat. Als de band in het nieuws is, gaat dat percentage nog verder omhoog.”

Waarom denk je dat de band zoveel haat oproept? 
“Tot op de dag van vandaag heb ik geen idee waarom er zo veel haat is. Ik begrijp een groot deel van de kritiek op de band, maar er zijn zo veel bands die duidelijk irritanter en minder getalenteerd zijn. Natuurlijk zijn de teksten van sommige nummers suf of overdreven, maar vaak zijn die juist als grap bedoeld. De band zoekt in die nummers bijvoorbeeld heel bewust naar de stijl van Kiss of AC/DC.”

Als frontman is Chad Kroeger het vaakst mikpunt van spot. Waarom denk je?
“Hij is eigenlijk helemaal niet zo vaak in het nieuws als andere beroemdheden en zangers. Hij dwingt mensen nooit zijn politieke overtuigingen op en maakt nooit ruzie met mensen in de media. Ik heb geen idee waarom mensen hem zo haten. Gewoon omdat hij de frontman is, denk ik.”

Hoe voelt dat voor jou en andere Nickelback-fans? 
“Ik ben al tien jaar een toegewijde fan, dus ik ben er ondertussen wel aan gewend. Ik denk dat dat ook geldt voor andere fans van mijn leeftijd en ouder. Eerst vond ik het enorm irritant en probeerde ik de band online te verdedigen, nu probeer ik het vooral te negeren. Dat doet de band zelf ook. Eerst raakte het ze, maar nu maakt het ze niets meer uit.

Ik denk wel dat mensen twee keer nadenken voor ze zich fan van de band noemen. Ik zou liegen als ik zeg dat ik me niet heb afgevraagd of de band echt zo slecht was als iedereen zei. Toch bleef ik terugkomen bij hun muziek. Ik heb nu een vrij dikke huid, ik heb alles dat over Nickelback gezegd kan worden al gehoord. Ik schreeuw misschien niet altijd van de daken dat ik de band leuk vind, maar ik geniet wel continu van hun muziek.”

Had je beslissign om online fanpagina’s voor Nickelback op te richten iets te maken met de haat jegens de band? 
“Ik begon de pagina’s om te laten zien dat er interesse in de band was vanuit Ierland, daar hadden ze al een paar jaar niet meer gespeeld op dat moment. Daarnaast wilde ik fans op de hoogte houden van het nieuws rondom de band. Dat de pagina’s me in contact hebben gebracht met andere Nickelback-fans is een leuke bijkomstigheid.”

Special thanks to Steve of Nickelback Worldwide. 

Tweet Share
Geschreven door
Dirk
Dirk

Dirk raakte op Best Kept Secret 2013 verslaafd. Niet aan geestverruimende middelen, maar aan alternatieve muziek! Houdt van boeken en foto's, maar alleen degenen waar hij zelf niet op staat....