MENU
Upcoming: Lemaitre – een nieuw dance-hoofdstuk is begonnen
23 februari 2016
679 WOORDEN 1 MINUUT

Lemaitre. God knows in welk genre zij muziek maken. Anyhow, het is (te) gekke muziek. Hun grootste hit tot dusver heet Closer, en is afgelopen jaar uitgebracht. Closer kreeg niet de aandacht die het verdiende, maar anno 2016 neemt Lemaitre revanche op de lakse luisteraar en komt het met een EP: 1749. En al komt de titel van het plaatje uit de achttiende eeuw, de muziek die daarop te horen is, is dat verre van.

Lemaitre begeeft zich met haar verfrissende, uplifting beats in het  grijze gebied tussen de house, electronica en dubstep. Ketil Jansen en Ulrik Denizou Lund lieten hun thuisland Noorwegen – dat nu naast Kygo en Matoma dus wéér een nieuwe dance-sensatie op de markt heeft – achter zich om het geluk te zoeken in de studio’s van het altijd zonnige Los Angeles. Dat het de twee Noorse producers goed vergaat in LA, straalt 1749 aan alle kanten uit. Aan de andere kant laten de vijf tracks op de EP ook doorschemeren hoe erg de jongens moesten wennen aan het leven in een metropool; dat het niet altijd rozengeur en maneschijn is, maar dat je je juist in zo’n grote stad sneller alleen voelt. Dat gevoel wordt beschreven in het eerste nummer van 1749, Not Too LateKinda cold, walking home, growing older on my own / Feels so strange to say when I’m not alone. Gelukking klinkt het refrein met Not too late my friend / Take it up and try again / I’ll stand right here een stuk optimistischer.

Op 1749 hoor je niet alleen solo-werk van Lemaitre: sommige teksten zijn ingezongen door collegamuzikanten uit LA. Iets wat Lemaitre tevens ook aangeeft als hét grote voordeel aan leven en muziek maken in Los Angeles.

“One of the great things about living in L.A. is that there’s a huge artist community.”

Zo worden de vocals op Stepping Stone verzorgd door Mark Johns. Stepping Stone is wat beats betreft een van de meest alternatieve tracks op de EP. Met zware beats en mystieke vocals wordt een soort duister gevoel gecreëerd, wederom bevestigd door een verhaal dat net zo goed uit de romantiek zou kunnen komen: over dwalen op een plek die ver van je thuis is, waar je geen enkele grip op het leven krijgt. Het mooie aan 1749 vind ik, naast de sublieme muzikale omlijsting, dat hoe pessimistisch en uitzichtloos de verhalen ook beginnen, er altijd met een positieve toon wordt afgesloten; Tripped on my stepping stone / Got up, and kept up going. Na Stepping Stone volgt het eerder genoemde Closer. Een single uit het najaar van 2015, in samenwerking met zangeres Jennie A. Closer is misschien wel het meest uplifting nummer op de EP, want de snelle beat gaat perfect samen met de optimistische akkoorden en brasslijn.

Het één-na-laatste liedje op 1749 is dat het succesverhaal van Ketil en Ulrik beschrijft. Over het verlaten van je thuisbasis om vervolgens een avontuur aan te gaan in een compleet ander land, met een opeens compleet andere omgeving om je heen. Over al het twijfelen over het al dan niet slagen van het project ‘Lemaitre’. De vrolijke muziek wordt daarbij onderschreven door de lyrics, die als je terugkijkt op wat Lemaitre sinds haar vertrek naar Los Angeles heeft bereikt helemaal op z’n plek zijn. We’re gonna make it / Why hesitate when there’s nothing to lose? beschrijft in twee zinnen eigenlijk de kern van wat je moeten weten over Lemaitre. De EP wordt afgesloten met een nummer dat wederom helemaal anders is dan de voorgaande tracks, Nishio 2 is de naam van de samenwerking met Giraffage. Een electronische track, met duidelijk indie-invloeden; een ijzersterke afsluiter.

Met haar frisse blik heeft Lemaitre nieuwe werelden geopend voor de danceliefhebbers onder ons. Maar ook als je houdt van meer relaxte plaatjes zul je je uitstekend kunnen vinden in 1749. Dit project van twee Noorse vrienden bewijst maar weer eens dat er hele mooie dingen kunnen ontstaan als je niets te verliezen hebt én dat je vooral niet moet twijfelen. Deze boodschap, omlijst met de typische Lemaitre-muziek is voor mij absolute go.

Tweet Share
Geschreven door
Niels
Niels

Je kunt wel stellen dat bij Niels muziek centraal staat, in welke vorm dan ook. Vanaf zijn kinderjaren speelt hij al pianeau, en hij heeft onlangs nog een gitaar aangeschaft. In september 2012 begon Niels als D...