MENU
Upcoming + Interview: Blaue Blume
14 januari 2016
1163 WOORDEN 3 MINUTEN

Bloeien er geen bloemen in de kou van Scandinavië? Het Deense kwartet Blaue Blume, een verwijzing naar hét symbool van de Romantiek, bewijst sinds kort het tegendeel. Het viertal debuteerde in 2014, maar brak in 2015 definitief door met album Syzygy (een moeilijk Brits woord voor samenkomst), dat aan het eind van de maand ook in Nederland uitkomt. Eerst staat de band echter nog op het podium van het Utrechtse EKKO, als onderdeel van concertavond Nordic Delight. Muzify stelt Blaue Blume aan je voor én sprak met de Deense formatie.


Waar waren we gebleven? Ah, de muziek van Blaue Blume! Die bewijst al snel dat de referentie aan de Romantiek geen loze pretentie is. Net als de historische stroming richt Blaue Blume zich namelijk op de emotionele ervaring. De formatie produceert dromerige popmuziek die doet denken aan mede-Scandinaviërs Sigur Rós, maar ook aan Jeff Buckley en The Pains of Being Pure at Heart.

Bij vlagen benadert Blaue Blume de grandeur van de opera, maar het collectief uit Kopenhagen overschreeuwt zichzelf nooit. In tegendeel, Blaue Blume klinkt subtiel en oprecht. Geen wonder dus, dat de heren al werden opgepikt in Groot-Brittannië en al optredens op The Great Escape en Roskilde achter hun naam hebben.

Dat idee van subtiliteit wordt enkel versterkt door de mix van traditionele rock en frisse elektronica die Blaue Blume tentoon spreidt. Het resultaat mag er zijn: meest recente single Sky is een wonderschone track met de nodige hitpotentie. Blaue Blume bewijst echter veel meer te zijn dan een one hit wonder. De sound van het viertal zweeft heen en weer van dromerig naar diep en duister.

Debuutalbum Syzygy (hier al te beluisteren via Noisey) werd door de Deense pers niet voor niets uitgeroepen tot Deens Album van het Jaar 2015. De plaat bevat onder meer een epos van zeven minuten in de vorm van Epoch, maar ook fijnzinnige rockliedjes als Candy en Before The Sun Blows Up Our Lungs. Voor ieder wat wils dus.

Blaue Blume

Interview

Vorig jaar kwam jullie debuutalbum Syzygy uit in Scandinavië. Hoe kijken jullie terug op de release?
“Het album is nog niet overal ter wereld uit. Pas als dat het geval is kunnen mensen het album vinden en in zich opnemen. Onze muziek is bedoeld voor mensen die ervan houden, om hun passie in leven te houden. In Scandinavië heeft het album een aantal van zulke mensen gevonden, we hopen dat dat ook zal gebeuren als het album in andere gebieden uitgekomen is. Waarschijnlijk zal het creatieve proes voor het volgende album anders verlopen. Niet omdat dat per definitie zal leiden tot een beter album, maar simpelweg omdat het altijd interessant is om op nieuwe manieren te werk te gaan. Eigenlijk is dat op dit moment ook al wat onze creativiteit tot bloei doet komen. We werken vaak met dezelfde ideeën, maar telkens vanuit andere perspectieven.”

Jullie debuut is een heel dynamische plaat die bol staat van de verschillende geluiden. Dachten jullie niet het risico te lopen de samenhang uit het oog te verliezen?
“Niet echt. We zijn veel beren op de weg tegengekomen tijdens de productie van het album, maar we hebben nooit gedacht dat we het overzicht aan het verliezen waren. Onze levens, onze gedachten en onze emoties vormden de samenhang. Dat is hoe we het zien. Dat is waarschijnlijk ook de reden dat het album zo divers is qua klanken en stijlen. Het zijn allemaal verschillende uitingen van dezelfde creatieve geesten.”

Wat heeft het album geïnspireerd?
“Natuurlijk hebben we een aantal essentiële referentiepunten; everyone stands on the shoulders of giants. Toch proberen we dat zoveel mogelijk te vergeten als we spelen. Alles dat ooit een indruk op ons heeft achtergelaten heeft een rol gespeeld in het album. Het heeft ons ertoe aangezet muziek te maken. Dat is vrij abstract, maar we werken niet echt aan de hand van een blauwdruk. De ideeën vormen zichzelf en wij proberen ze bij te houden.”

Qua thema’s is het album bij vlagen vrij donker. Zijn jullie zelf pessimistisch ingesteld?
“Er hangt inderdaad een soort nostalgische sfeer rond ons materiaal. Of we pessimistisch zijn? Dat niet echt, denk ik. We houden van zo veel dingen: de zon, de stilte, vriendinnetjes, vrienden, drinken en dansen, muziek en films. Maar liefde staat nooit gelijk aan vrijheid: vroeger of later verdwijnt hetgeen dat je liefhebt weer. De nacht valt, je vriendin verlaat je, het feest is voorbij. Het is onmogelijk voor ons om die omstandigheden te negeren in ons werk. Het komt erop neer dat leven uiteindelijk naar de dood leidt.”

Det_danske_band_Bla_857938a

Jullie muziek is enorm emotioneel en persoonlijk. Hebben jullie ooit moeite gehad om zo’n groot deel van jezelf bloot te geven?
Als de dag komt dat we muziek maken die niet emotioneel geladen is, hoop ik dat we verstandig genoeg zijn om te stoppen. Onze naam is een verwijzing naar het symbool voor de Romantiek, maar we maken niet de muziek die we maken om daaraan te voldoen. We kozen de naam omdat we hem grappig vonden en omdat niemand anders hem gebruikte. Weet je hoe moeilijk het is om een bandnaam te vinden die nog niet bezet is? Bijna onmogelijk! Muziek is er juist om jezelf bloot te geven. Dat is niet altijd fijn, maar het moet.”

Jullie zijn vergeleken met The Smiths, Sigur Rós en Wild Beasts. Legt dat extra druk op de band?
“Een beetje, denk ik. Het is er zeker niet makkelijker op geworden om te spelen de afgelopen jaren. We zijn wel wat gewend aan de spanning die bij shows komt kijken, maar er is nog altijd veel druk. We zijn gewend aan hoge verwachtingen, zowel van onszelf als van anderen. We proberen ons niet te veel te richten op wat men van ons denkt, dat levert niets op.”

Scandinavië wordt beschouwd als een muzikale hotspot. Hoe denken jullie over de muzikale ontwikkelingen vanuit die regio?
“Sommige mensen spreken van een nordic vibe of een nordic sound. Dat lijkt te staan voor een soort muzikale melancholie. Het is moeilijk te zeggen of de scene van Scandinavië inderdaad opwindender is dan de scene van andere gebieden, maar het is in ieder geval een prachtig netwerk. Het maakt ons niet uit als mensen vragen stellen over onze muzikale afkomst en zich afvragen hoe die afkomst ons gevormd heeft. Dat betekent niet dat we het altijd eens zijn met de nadruk die wordt gelegd op dat gebied. We hebben ons nooit echt deel gevoeld van een gemeenschap.”

Op vrijdag 15 januari speelt de band in Huis De Beurs in Groningen als onderdeel van Eurosonic 2016. Een dag later, op zaterdag 16 januari, is Blaue Blume terug waar het allemaal begon: op Nordic Delight. Die organisatie haalde de band in 2014 voor het eerst naar Nederland en laat de band nu terugkeren naar het Utrechtse EKKO, waar Blaue Blume samen speelt met Axel Flóvent en Carl Louis & ARY. Op 7 februari speelt de band een show op festival Grasnapolsky.

Tweet Share
Geschreven door
Dirk
Dirk

Dirk raakte op Best Kept Secret 2013 verslaafd. Niet aan geestverruimende middelen, maar aan alternatieve muziek! Houdt van boeken en foto's, maar alleen degenen waar hij zelf niet op staat....