MENU
Interview: The Neighbourhood: “We zijn nooit serieus genomen”
5 december 2015
796 WOORDEN 2 MINUTEN

Met mysterieuze, zwart-witte video’s en genre-overstijgend materiaal oogstte het Amerikaanse vijftal The Neighbourhood de afgelopen jaren niets dan l… kritiek! De formatie rondom Jesse Rutherford werd bespot om hun stijl en om hun fans, maar tourde tegelijkertijd de wereld rond, speelde met Arcade Fire, Alt-J, Bastille, Imagine Dragons en The 1975 en scoorde met Sweater Weather een dubbel platinum-hit. Dit jaar keerde het kwintet terug met Wiped Out!, opvolger van debuut I Love You. Tijd voor een gesprek met het immer controversiële The Neighbourhood.

Voordat jullie tweede album Wiped Out! uitbrachten, gaven jullie een aantal losse mixtapes uit. Dat zien we vaker in de wereld van R&B en hip-hop, maar zelden in de wereld van bands. Waarom besloten jullie dat te doen?
“Onze gedachten kwamen op mixtapes toen Jesse (Rutherford, frontman, red.) beats begon te schrijven die dichter in de buurt van R&B en hip-hop kwamen dan onze gebruikelijke sound. We besloten om daar wat meer materiaal omheen te bouwen en het een soort twist te geven. Gratis muziek is altijd leuk, toch?”

Onze gedachten dwalen af naar het Songs Of Innonce-debacle van U2 en Apple.
Zien jullie het als een mogelijkheid om in de toekomst een gelijksoortige release uit te brengen?
“Ja, dat is zeker een mogelijkheid! We moeten altijd bij de muziek beginnen en kijken wat voor vaart het loopt.”

Door de jaren heen hebben jullie samengewerkt met een flink aantal rappers, zoals French Montana, YG en Danny Brown. Is dat de richting die The Neighbourhood in de toekomst ook meer zal opzoeken?
“Dat is niet heel waarschijnlijk, maar je weet het nooit. Het is volledig afhankelijk van ons eigen gevoel wanneer we aan ons nieuwe materiaal beginnen te werken.”

THE NBHD1

Zijn er grote verschillen tussen jullie debuut I Love You. en tweede album Wiped Out!?
“Ja, ik denk dat we veel beter zijn geworden in het schrijven van nummers. Qua sound zijn we nog dezelfde band, maar we zijn wel een betere versie van die band geworden.”

Hebben jullie Wiped Out! op een andere manier benaderd dan jullie eerste plaat?
“Ja, de benadering van het tweede album was helemaal anders dan in het geval van het eerste album en de eerste EP’s. Normaal schreven we eerst al het materiaal en gingen we daarna pas de studio in, deze keer hebben we dat bewust niet zo gedaan.”

Wanneer is het nieuwe album een succes in jullie ogen?
“De plaat was een succes vanaf het moment dat we hem afhadden.”

Sweater Weather van jullie eerste plaat groeide uit tot een enorme hit. Legde dat extra druk op jullie nieuwe materiaal? Zijn jullie bang geweest om gezien te worden als one hit wonder?
“Nee, niet echt eigenlijk. Ik zou alleen bang zijn als ik dacht dat we dat kunstje niet nog een keer konden flikken.”

Jullie hebben in een korte tijd een enorme groep fans verzameld. ‘The Hoodlums’, voornamelijk tienermeisjes, vormen een zeer hechte gemeenschap. Zou dat mensen van buitenaf niet af kunnen schrikken?
“Nee, totaal niet. The Hoodlums zijn cool!”

De fans zijn op een vrij obsessieve manier verzot op The Neighbourhood. Tijdens optredens grijpen ze naar jullie benen en gooien ze spullen op het podium. Zijn er momenten dat je daar genoeg van hebt?
“Nee, dat niet.”

Geloof je dat de fans nog steeds écht fan zijn van jullie muziek?
“Nee. Ik ben soms bang dat mensen alleen fan zijn om andere redenen… Maar dat is iets waarover ik totaal geen controle heb. Wij kunnen daar geen invloed op uitoefenen.”

Het feit dat jullie fans vooral tienermeisjes zijn heeft ervoor gezorgd dat jullie soms als boyband beschouwd worden. De reviews van jullie albums en liveshows zijn in veel gevallen ook niet bijster positief. Heb je het gevoel dat jullie serieus genomen worden in de muziekwereld?
“Nee, dat idee heb ik niet. We zijn vijf jonge, blanke gasten uit een rijke buurt die om de haverklap op de radio waren met een popnummer. Vanaf het begin is dat de enige manier geweest waarop mensen naar ons hebben gekeken.”

THE NBHD2

The Neighbourhood is een band die heel bewust omgaat met de esthetiek rondom de muziek, bijvoorbeeld door het gebruik van zwart-witbeelden. Hoe is dat tot stand gekomen?
“Dat is er vanaf dag één geweest. Door onze stijl zijn we anders dan andere bands. Het zwart-wit sluit perfect aan bij de muziek.”

Zoals jullie zelf ook vaak zeggen, draait alles bij The Neighbourhood om de ‘vibe’. Wat houdt die vibe in jullie geval in?
“De zwart-witbeelden spelen dus een hele grote rol. Dat komt terug in al onze uitingen. Muzikaal gezien zou ik The Neighbourhood beschrijven als dark pop, dus dat past daar goed bij.”

The Neighbourhood staat op dinsdag 15 maart 2016 in de Ronda van Tivoli Vredenburg. 

Tweet Share
Geschreven door
Dirk
Dirk

Dirk raakte op Best Kept Secret 2013 verslaafd. Niet aan geestverruimende middelen, maar aan alternatieve muziek! Houdt van boeken en foto's, maar alleen degenen waar hij zelf niet op staat....