MENU
Recensie: Vampire Weekend – Modern Vampires Of The City
28 mei 2013
491 WOORDEN 1 MINUUT

Modern Vampires Of The City is de titel van het nieuwste album van Vampire Weekend en het laatste deel van, dat wat zijzelf zien als, een trilogie. Mysterieus en zwaarmoedig, dat zijn de woorden die in je opkomen bij het zien van de cover van het album. In tegenstelling tot de vorige twee platen die, vergeleken met Modern Vampires Of The City, een stuk vrolijker waren. Die vergelijking is niet alleen te maken met de albumcover, maar ook de inhoud zelf is zwaarmoediger dan de vorige albums.

Het springerige, vrolijke van het debuutalbum Vampire Weekend en vervolg Contra is er in grote lijnen wel af. Waar Vampire Weekend eerder een heel album kon vullen met dit soort nummers, beperkt het zich nu tot slechts drie: Diane Young, Finger Back en Unbelievers. Dit wil echter niet zeggen dat het negatief is; Vampire Weekend is volwassener geworden. Dit brengt met zich mee dat er een paar geweldige groeiplaten zijn. Hannah Hunt en Everlasting Arms klinken in eerste instantie wat aftastend, maar door hun opbouw weten ze langzaam maar zeker toch te overtuigen en zich te promoveren tot de sterkere nummers van het album.

De plaat bevat veel unieke, opvallende elementen in zijn muziek. Neem bijvoorbeeld het nummer Step, waar je rond elk refrein geluiden uit de stad hoort. Het nummer refereert hierin, net als de album cover, naar New York, waar Vampire Weekend zijn thuisbasis heeft. De koorzang in onder andere Ya Hey (een woordspeling op JHWH, de Joodse naam voor God die niet mag worden uitgesproken – zanger Koenig is Joods), Step en Hudson, maakt het dat het album enigszins religieus aan doet. Zonder twijfel is Young Lion het zwaarste nummer. Dit nummer is daarom ook een goede afsluiter.

Qua samenstelling van het album zit het ook allemaal in orde. Na de drukke nummers komen er als een soort contragewicht een paar rustige nummers. Zo komt er na (het eerder als single uitgebrachte) Diane Young, het nummer Don’t Lie en na het rustige Hannah Hunt wordt de snelheid van de nummers opgebouwd tot een van de drukste nummers van het album: Worship You. Alle nummers duren overigens precies lang genoeg om je volledige aandacht vast te houden. Een te lange Diane Young zou kunnen gaan irriteren en als Ya Hey een paar minuten korter had geduurd, was het misschien een zeurderig nummer geweest.

Vampire Weekend heeft met Modern Vampires Of The City een ijzersterke trilogie afgesloten, waarin je een heel mooi beeld krijgt van een band die volwassen wordt. De teksten worden diepzinniger, de muziek zelf wordt complexer en de band legt de lat voor zichzelf telkens weer een stuk hoger. Het is mooi om te zien hoe Vampire Weekend de verwachtingen voor Modern Vampires Of The City dubbel en dwars waar heeft gemaakt. De band heeft het weer geflikt, ook bij de laatste plaat van hun trilogie.  Vijf welverdiende sterren voor dit album. Er is werkelijk niets op aan te merken.

Tweet Share
Geschreven door
Maarten

Overdag is Maarten designer en in de avond gaat hij los op de bowlingbaan. Houdt van allerlei muziek, maar LCD Soundsystem is toch wel echt de beste band die hij kent....