MENU
Recensie: Moderat – III
13 april 2016
590 WOORDEN 1 MINUUT

Moderat_III_ArtworkKunst heeft al sinds het begin van haar bestaan het talent de tijdsgeest te vormen en weer te geven. Deze vicieuze cirkel lijkt misschien vals te spelen, maar kunstenaars hebben naar mijn mening de bijzondere gave om een extra stapje terug te nemen en een scherp oordeel te geven over wat er om ons heen gebeurt. Gernot Bronsert, Sebastian Szary (Modeselektor) en Sascha Ring (Apparat), samen Moderat, behoren tot dat rijtje contemporaine kunstenaars. Dat bewijst het trio geëvolueerde technoten op hun nieuwe album III. Geef me een paar van je aardse minuten om dat uit te leggen.

Het typische Moderat-geluid is bijna geen steek veranderd sinds hun vorige album II. Hun basis in de Detroit techno, dus een zware gonzende bas, en gesmolten synthesizers die hun frequenties lekker door de minuten laten kabbelen. Moderat voegt zelf nog toe: meer dynamiek, een donker filmisch karakter en Ring’s heldere vocalen, gevuld met twee theelepels melancholie. Maar die agressieve sounds van Bronsert en Szary, die te horen zijn op bijvoorbeeld Suckerpin en hun weerklank vinden op Bad Kingdom, hebben de Berliner boys achter zich gelaten. In plaats daarvan hebben ze gekozen voor een meer gewogen sound. Nog altijd dansvloer-geschikt, maar met meer ziel dan ooit tevoren.

Daarmee lijkt Moderat (spreek uit als Modd-uh-rat) iets meer de sound van Ring aangenomen te hebben, die zich in tegenstelling tot Bronsert en Szary met Apparat meer in de hogere strata van de elektronische luchttrillingen bevindt. Toch blijft Moderat uit de buurt van de originele sound van Modeselektor en Apparat. Het is ook niet wat Szary, Bronsert en Ring zoeken. “Moderat is a playground for each of us to try things that we can’t really do with our own projects,” stelt Ring.

Diep gaan hoort daar ook bij. Gelijk een technoscene zonder drugs is een analyse van Moderat niets zonder een analyse van de tekst. En daar is waar we terechtkomen bij Moderat als kunst. Want kunst reflecteert op haar tijd en Moderat doet dat ook. Iedere track toont weer een ander facet van onze huidige Westerse cultuur. Van de drugscultuur in het obscure nachtleven van Berlijn (Eating Hooks) tot de controlerende duim in het bureaucratisch model (Running) tot aan het kruitvat dat  het huidige Europa is (Reminder).

Die laatste is het interessants, want waar de dreiging een paar jaar nog ver uit de buurt was, staat hij nu recht voor de deur. De spanning die daarbij angst zaait leidt zelfs tot het argwanend nakijken van onze buurman en de zachtste stem die het juiste zegt krijgt het meeste gehoor “A whisper now speaks what words used to say”. Denk hierbij aan onze gek-gepruikte vriend in de Tweede Kamer. De grote vraag is waartoe het leidt. Een maatschappelijke revolutie? Hopen tot het probleem zich vanzelf oplost lijkt in ieder geval niet de oplossing, niet volgens Szary, Bronsert en Ring. “Burning bridges light my way.” Het juiste pad moet in het puin om ons heen worden gevonden.

Moderat is het geluid van nu. Een vleugje nostalgische drang naar de jaren ’90 techno-scene, een lyrische sociaal-politieke ondertoon vanuit het Europese landschap van angst en onwetendheid en een duidelijke melancholie die omnipresent is in de fundamenten van onze maatschappij. Op vormelijk niveau is Moderat groter dan de som van zijn losse delen en raakt het je recht in je ziel. Geen drugs meer nodig tijdens het dansen. Is II overtroffen? Dát laat ik geheel aan jou over.

Op zaterdag 1 oktober staat Moderat in de Heiniken Music Hall, Amsterdam.

Tweet Share
Geschreven door
Nick Vermeer

Nick, alias Nicholas, alias Rooie God, slijt zijn dagen met het bedenken van dubbelzinnige one-liners, terwijl hij keiharde Air door zijn - inmiddels versleten - speakers knalt. Slaap voor 10, energie voor 6 - ...