MENU
Recensie: Hinds – Leave Me Alone
19 januari 2016
349 WOORDEN < 1 MINUUT

Oud & nieuw is alweer even geleden, maar toch willen we het nog even hebben over gillende keukenmeiden. Gillende keukenmeiden met gitaren! De naam was Deers, de naam ís Hinds. Woorden als angst en zorgen komen niet voor in het woordenboek van het viertal uit Madrid. Nee, de Spanjaarden laten zich voornamelijk inspireren door – eh – het menu van de plaatselijke shotjesbar.

Dat neemt niet weg dat Hinds op Leave Me Alone een flink karwei te klaren wachtte. Dissonant geblèr is immers alleen leuk als je bewijst dat je ook consonant kan blèren. Lukt dat de lieftallige dames op hun eerste volwaardige album? Deels. Hinds is nog altijd niet de meest intelligente band en zal dat ook nooit worden. Mooi dus dat de band dat ook geen seconde probeert te zijn.

Toch verkennen de dames op hun langspeler stukjes van het strand die ze nog niet eerder bezocht hadden. De rammelende rock wordt afgewisseld met schattige popliedjes als I’ll Be Your Man. Ook interlude Solar Gap is een fraai rustpunt. Geen track voor het feestje zelf, maar voor de morning after.

Het zijn vervolgens de singles die zich ontpoppen tot de hoogtepunten van het album. Garden en Bamboo bijvoorbeeld. Ook met San Diego en Castigadas En El Ganero (vrijv vertaald Gestrafd In De Schuur) hangt het kwartet moeiteloos de spreekwoordelijke slingers op. Invloeden van The Black Lips, The Strokes en Mac DeMarco (de leden zijn zelfverklaarde fans) zijn nog altijd duidelijk hoorbaar, maar Hinds klinkt vooral heel eerlijk en als zichzelf.

Vorig jaar stond Hinds al op Best Kept Secret én in het voorprogramma van The Strokes en The Vaccines. Het lijkt een kwestie van tijd voor ieder festival in Europa naar de hand van de dames van Hinds dingt. Niet dat de Madrilenen zelf haast hebben overigens, Leave Me Alone is een ware lanterfantplaat.

Leave Me Alone? Nee, tijd voor een feestje! Hinds verklaart op hun eerste album de liefde aan het leven. Wij halen onze zwembroek alvast te voren, pakken onze koffer in en trekken het eerste Spaanse biertje open. Zon, zee en zaligheid!

Tweet Share
Geschreven door
Dirk
Dirk

Dirk raakte op Best Kept Secret 2013 verslaafd. Niet aan geestverruimende middelen, maar aan alternatieve muziek! Houdt van boeken en foto's, maar alleen degenen waar hij zelf niet op staat....