MENU
Recensie: Bring Me The Horizon – That’s The Spirit
13 september 2015
746 WOORDEN 2 MINUTEN

maxresdefaultBring Me The Horizon is terug! Na de wereldwijde doorbraak die de band forceerde met album Sempiternal (2013) slaat de Britse formatie opnieuw een nieuwe weg in. Van concurrentie met andere metalbands is al lang geen sprake meer. Deze band overstijgt het genre én zichzelf keer op keer.

Bring Me The Horizon klinkt op That’s The Spirit slechts als zichzelf door niet als zichzelf te klinken. Het collectief rondom frontman Oliver Sykes is een ambitieuze eend in de verder vrij statische metal-bijt. Bring Me The Horizon omschrijven als metalband zou dan ook veel te kort door de bocht zijn. Het vijftal is niet bang om fans van het eerste uur tegen zich in het harnas te jagen; met vijf albums op zak én de nodige successen zijn de heren inmiddels tot de tanden gewapend.

Het levert de band zoveel artistieke vrijheid op dat we op That’s The Spirit kennis maken met een volledig vernieuwde sound. Zelfs vergelijkingen met voorganger Sempiternal zijn amper te trekken. Het enige dat de ommekeer voorspelde was de vooraf uitgebrachte single Drown, die in een nieuwe versie op That’s The Spirit te vinden is.

Vanuit het perspectief van That’s The Spirit klinkt Sempiternal als een soort compromis tussen de oude, zwaardere stijl en de nieuwe, toegankelijkere stijl van Bring Me The Horizon. Er werd al geëxperimenteerd met elektronische toevoegingen en hitgevoelige melodieën, maar nog niet op de schaal waarop dat op de nieuwe langspeler gebeurd. Enkele nummers op de nieuwe plaat, zoals Follow You, zijn zelfs gebouwd op een fundament van elektronica. Bring Me The Horizon klinkt nog altijd zwaar en hevig, maar de band is duidelijk meer richting de alternatieve rock opgeschoven, weg van de metalcore van de begindagen.

bring-me-the-horizon

Die nieuwe sound is deels te wijten aan het feit dat Sykes en de zijnen bij de productie van That’s The Spirit voor het eerst zelf achter de knoppen zaten. Sykes zelf noemt bijvoorbeeld Radiohead, Interpol en Panic! At The Disco als bronnen van inspiratie voor de nieuwe plaat. In gedachten komen namen als Muse, Linkin Park en zelfs Alt-J en The 1975 (bijvoorbeeld Oh No) voorbij. De klanken van genoemde bands worden echter niet klakkeloos overgenomen, maar op fraaie wijze opgenomen in de sound van Bring Me The Horizon zelf. De band klinkt daardoor mysterieus, melodieus, energiek en fris.

Hoe die nieuwe stijl in de praktijk klinkt? Ten eerste durft de band de nadruk veel meer op de vocalen te leggen. Sykes’ stem is gegroeid, zoveel wordt al duidelijk in opener Doomed, waarbij opvalt hoe duidelijk de vocale partijen in de mix naar voren komen. Die verandering maakt ruimte voor de veelzeggende teksten van eerdergenoemde frontman, die van That’s The Spirit bijna een conceptalbum maken. Bring Me The Horizon klinkt niet, zoals veel van de collega’s van de heren, geforceerd boos, maar juist oprecht strijdvaardig.

Na single Happy Song volgt met Throne dé hit van That’s The Spirit. Het nummer is met zijn opbouwende coupletten en enorme, energieke refreinen tekekend voor de nieuwe plaat. In Groot-Brittannië worden Sykes & co. getipt als toekomstige headliners van bijvoorbeeld Glastonbury en Reading & Leeds; nummers als Throne maken duidelijk waarom. Met deze nieuwe insteek past Bring Me The Horizon inderdaad beter op een enorme festivalweide dan in een obscuur punkhol.

1401x788-Screen-shot-2015-07-22-at-9.27.59-PM

De band klinkt onomstotelijk toegankelijker en wat commerciëler, maar het voelt geen moment alsof dat het doel van That’s The Spirit geweest is. Naast een pluim voor de progressie die Sykes geboekt heeft, verdient ook vocalist en toetsenist Jordan Fish een eervolle vermelding. Op That’s The Spirit wordt voor het eerst echt duidelijk hoeveel de nieuweling sinds zijn entree in 2013 heeft bijgedragen aan de groei van de band.

De wereld mag zich klaarmaken voor Bring Me The Horizon. De show in het Tilburgse 013 was binnen no time stijf uitverkocht, maar Sykes en de zijnen staan ongetwijfeld hoog op de verlanglijstjes van de boekers van bijvoorbeeld Pinkpop en Rock Werchter. Gezien de kwaliteit van That’s The Spirit is dat volledig terecht.

Weinig bands weten zich op hun vijfde album nog zo te vernieuwen, maar Bring Me The Horizon klinkt sterker en zelfverzekerder dan ooit. That’s The Spirit is een intrigerende mix van genres, van metalcore tot indie en van elektro tot stadionrock. Voor elke metal-fan die Bring Me The Horizon verliest door deze nieuwe richting, wint de band minimaal twee nieuwe zieltjes. Dit is verbreding van de Horizon op z’n allerbest!

Tweet Share
Geschreven door
Dirk
Dirk

Dirk raakte op Best Kept Secret 2013 verslaafd. Niet aan geestverruimende middelen, maar aan alternatieve muziek! Houdt van boeken en foto's, maar alleen degenen waar hij zelf niet op staat....