MENU
Live: M. Ward toont zijn vernuft in prachtige Paradiso-show
18 september 2016
838 WOORDEN 2 MINUTEN

Hij is altijd een beetje in de marge gebleven, Matthew Stephen Ward, die muziek maakt onder de naam M. Ward, maar onder americana-, folk- en mid-twintigste eeuwse rockfans heeft hij stiekem heel wat liefhebbers. Sommigen zullen hem alleen kennen als de Him in duo She & Him, waarin She, New Girl-actrice Zooey Deschanel, prachtige zoete liedjes zingt. Toch bewijst Ward zich al sinds begin van deze eeuw als een groot songwriter, technische held en meestergitarist. Onmiskenbaar is ook zijn stem, die zowel klagende en snerpend als zacht en soothing uit duizenden herkenbaar is. Op 8 september stond M. Ward in Paradiso Amsterdam, met alweer zijn negende solo-album More Rain. Support was er van aanstormende indierock band Big Thief.
 

Big Thief

Deze New Yorkse gasten en dame komen het podium in de grote zaal op onder applaus van een mager publiek: een stuk of 20 à 25 mensen staat verspreid door de zaal. De vele leegtes worden merkbaar gadegeslagen, maar de bandleden lijken met enkele knikjes naar elkaar te gebaren dat dit er ook bij hoort, en dat ze alsnog zullen genieten. En de belofte die deze band volgens de vele muziekwebsites en -blogs dit jaar is, wordt waargemaakt. Nummer achter nummer wordt er een prachtcombinatie van soul, folk en classic rock gespeeld, met als toppunt het titelnummer van het alomgeprezen debuutalbum (Masterpiece, 2016). Naarmate de supportshow vordert, stroomt de zaal wat voller en wordt het publiek enthousiaster. De meesten lijken blij verrast te zijn door de jonge band, die aansluit bij de smaak van de over het algemeen 25-plusers. De groepen jongeren worden namelijk misschien nog wel overtroffen door de wat ouderen. Ouder, als in ouder dan de grote man van vanavond; M. Ward is zelf 42.


 

M. Ward

Wie het oeuvre van Ward een beetje kent, weet dat elke show grote diversiteit kan kennen. In een carrière sinds 1999, heeft hij niet alleen negen soloalbums gemaakt, maar ook samenwerkingsplaten met Bright Eyes-frontman Conor Oberst en My Morning Jacket-frontman Jim James, onder de toepasselijke noemer Monsters of Folk (2009). Ook met actrice Zooey Deschanel als duo She & Him oogstte Ward heel wat waardering. De grote zaal is aardig volgestroomd, en de fan van Wards speciale merk van oude folk en rock met ingenieus gitaarspel lijkt de muzikant nog behoorlijk trouw, nadat het heel wat jaren heeft mogen duren voordat M Ward weer eens hier optreed. Vorige keren waren een kleine show op het alweer vergeten festival Rockin’ Park te Nijmegen, en een (prachtige, intieme) soloshow in de Leeuwenberghkerk te Utrecht, in 2012.

Dat Wards werk uiteenloopt van intiem en solo tot flinke gitaarsolo’s is terug te zien in het feit dat hij verandert van podiumopstelling. Tweederde van de show speelt hij met band, die vooral bestaat uit oude rotten (topmuzikanten!) uit het vak, zoals Scott McCaughey, die lange tijd bij R.E.M. speelde. Echter, af en toe verdwijnen zijn bandleden naar achteren, om Ward zijn rustigere, akoestische nummers solo te laten vertolken. Deze afwisseling houdt de setlist, die boven de 20 nummers komt, prettig en dynamisch. Prachtige oude favorieten zoals Lullaby + Exile en nieuwe stevigere en catchy nummers als Girl From Conejo Valley worden afgewisseld met covers van Buddy Holly’s Rave On en een instrumentale versie van The Beatles’ Michelle. In één van de twee toegiften die de show (de laatste headline show van de Europese tour) beëindigen, wordt support act Big Thief extra in het zonnetje gezet. De band wordt het podium opgehaald om samen een koorversie te zingen van Neil Youngs Field of Opportunity, met alleen Ward nog op akoestisch gitaar. In de andere toegift spelen Ward en zijn band een onverwachte cover van Without You (van Badfinger, maar o.a. bekend gemaakt door Mariah Carey).

M. Ward toont aan alle hoeken van de classic rock en blues meester te zijn, en tegelijk zich aan de grootheden uit die genres te kunnen meten met zijn eigen uitgebreide werk. Hij blijft zo’n muzikant die niet bij velen bekend is, maar ondertussen wel het nieuwe album van gospelgrootheid Mavis Staples geproduceerd heeft, samenwerkt met een groot actrice als muziekduo, opgehemeld wordt door ongeveer elke muzikant uit zijn genres, en persoonlijk gevraagd werd om te openen voor de speciale LA show van The Beach Boys-brein Brian Wilson.

Deze avond had dan misschien niet de meest spetterende show, onder andere door de niet helemaal volle, en met wat ouder publiek gevulde Paradisozaal, maar meer dan aangenaam was het wel. Het blijft prachtig om een meestergitarist en songwriter van dit niveau zijn passie te zien beoefenen. Hopelijk zal hij blijven terugkomen vanuit Portland, Oregon naar hier, en met een beetje geluk krijgt hij komende jaren nog nét wat meer credits en bekendheid, want dat heeft M. Ward volop verdiend.

Bekijk hier wat M. Ward en zijn bandleden aanschaffen in een platenzaak.

Tweet Share
Geschreven door
Nout
Nout

Nout rondde zijn studie Artificial Intelligence af en verruilde Nijmegen voor Amsterdam, alwaar hij een master volgt. Hij reist graag en luistert al 10 jaar naar folk, rock&roll, hiphop, pop. Hij maakte een...