MENU
Interview: The Elementary Penguins
6 mei 2013
1340 WOORDEN 3 MINUTEN

The Elementary Penguins staan in het voorprogramma van Moke. Wat ons betreft zou dat over een paar jaar wel eens omgedraaid kunnen zijn. Dat ligt natuurlijk niet aan Moke, maar aan The Elementary Penguins. Hun EP, die we eerder recenseerden, is ijzersterk en we zijn dan ook erg benieuwd naar hun album. De band bestaat uit Dale (basgitaar/zang), Sjap (gitaar) en Maurits (drums).

Hieronder het interview met de drie pinguïns. In het begin van het interview is Dale er nog niet, maar die komt even later binnenwaggelen.

Wanneer komt jullie album uit?
Sjap: Dat is natuurlijk een beetje gevaarlijk om te zeggen, maar we denken met een half jaartje.
Maurits: Onze EP hadden we namelijk ook in december gemikt, maar door de drukte rondom Serious Request was het niet slim om toen een EP uit te brengen, dus er kan altijd nog wat tussenkomen.

Hoe ver zijn jullie dan met het album?
Maurits: Nou, de liedjes zijn af, dus we moeten ze nog opnemen en mixen. Maar stiekem gaat daar altijd best veel tijd inzitten.

Zijn jullie er tevreden mee? Of denken jullie er nog veel aan te veranderen?
Maurits: Ja, natuurlijk zijn we tevreden!
Sjap: Maar je weet natuurlijk nooit wat er in de studio gebeurt, hè, wat voor magie daar ineens tevoorschijn kan komen!
Maurits: Haha, ja, voor hetzelfde geld denken we in de studio ineens ‘Ja, we gaan jazz maken!’.

Schrijven jullie de teksten samen?
Sjap: Ja. Nou ja, Dale is onze lyricist. Hij is Engels, dus hij weet de allercoolste woorden om te gebruiken. Meestal komt hij dan met de ideeën en we werken ze dan samen uit.

Wanneer is het tijd voor een eigen tour?
Maurits: Als het album uit is. We hebben wel soms kleine shows, maar het zou raar zijn om nu al een tour te doen, omdat we nog maar één EP hebben uitgebracht. We zijn eigenlijk nog volop bezig met te laten zien wie we zijn.

Hoe kwamen jullie eigenlijk bij de naam?
Dale: Er is een nummer van The Beatles, I Am The Walrus, en daar zit de zin ‘Elementary penguin singing Hari Krishna. Man, you should have seen them kicking edgar allan poe.’ in.

Dus eigenlijk een beetje gestolen van The Beatles?
Dale: Ja, eigenlijk wel.
Maurits: Nou ja, ‘lenen’, hè!

Waar hebben jullie een hekel aan?
Sjap: Aan Maurits.
Dale: Als je uit de trein stapt, en iedereen voor de deur gaat staan zodat je er niet uit kan. Dat is echt verschrikkelijk irritant. Waarom gaan die mensen dan niet aan de kant?
Maurits: Nou, ik heb een hekel aan als je op de fiets zit en het regent, en mensen in de auto gaan toeteren dat je op moet schieten. Dan denk ik ‘Kom op, je zit helemaal droog, kan je dan niet even wachten?’.
Dale: Ik houd echt niet van die muzikale talentenjachten. Daar zijn er zo veel van, gewoon echt niet meer leuk.
Maurits: Oh ja, en ik heb ook echt een hekel aan covers.

Maar dat hebben jullie ook gedaan voor 3FM, toch?
Sjap: Ja nou ben je uitgeluld, hè, Maurits, haha.
Maurits: Ja, oké, maar aan twee kanten. Ten eerste dat mensen een nummer dat vroeger een hit was opnieuw uitbrengen en daar een hit mee scoren. En ten tweede vind ik het stom dat er op radio en tv altijd wordt gevraagd om een cover te spelen.

Vandaar die cover op 3FM, maar moet dan dan van ze?
Ja, dat wordt gevraagd. En het is gewoon hartstikke tof om daar te spelen, dus dan ga je natuurlijk geen nee zeggen. Maar waarom altijd die covers? Want het gaat toch om jouw band?

Wat is jullie inspiratie?
Sjap: Mijn inspiratie komt voornamelijk uit mijn haat voor jou, Maurits, haha.
Maurits: Nou, dit wordt een leuk interview, of niet? Nee, maar dat zijn voornamelijk oude dingen, we luisteren niet echt actief naar heel nieuwe muziek. Natuurlijk wel wat nieuwe muziek, maar geen Top 40 of Mega Top 50. Wat we meestal luisteren en inspiratie uit halen zijn de 60’s en de 70’s.
Sjap: Nou, ik denk dat wat je in je leven meemaakt als een soort spons in je opneemt wat je hoort, ook als je in de buik van je moeder zit. En als je dan zelf een keer iets hoort, neem je dat allemaal mee. Ik denk niet dat het echt een bewuste keuze is, meer dat je iets maakt daar achteraf achterkomt.
Maurits: Ik heb ook wel eens muziek waardoor ik denk ‘oh shit, ik heb echt zin om nu muziek te maken’.

Wat voor opleidingen hebben jullie gedaan?
Maurits:  Daar wil ik het liever niet over hebben, haha. Dáár houd ik ook niet echt van, van die rockacademies.
Dale: Omdat je werd afgewezen.
Maurits: Ehhm ja… Nee, maar ik vind ‘muziek leren’ eigenlijk een beetje raar.
Dale: Ik heb bij SA Music Production gestudeerd, dus hoe je nummers van bands moet opnemen, en zo.
Maurits: Ja, Dale neemt ons ook op en mixt ons, in principe doen we eigenlijk alles zelf.

Zetten jullie wel eens je eigen EP op? Of kijken jullie, als jullie op tv zijn geweest, het wel eens terug?
Maurits: Ja, natuurlijk! Ja, echt wel, vooral in het begin. Dan luister je op elk mogelijk moment naar je nummers omdat je er trots op bent en wil weten hoe ze werken. Ik ben erachter gekomen dat dat nummer echt geweldig is als je gewoon door de stad loopt.
Sjap: Of gewoon lekker met de auto.
Maurits: Nou, vooral lopend vond ik hem echt supergoed.
Sjap: En over dat terugkijken, als je hebt opgetreden en je er achteraf een goed gevoel over hebt, kijk ik het liever niet terug. Straks hoor je ineens dat er toch een paar dingen fout gingen en is dat gevoel weg.

Dale, jij hebt altijd heel coole jasjes aan bij optredens, waar komt dat vandaan?
Toen ik ongeveer 18 was, zag ik de band The Libertines en die hadden zulke jassen aan, en ik vond ze heel gaaf. Je kan ze best goedkoop krijgen, vooral in Londen.

Is het dan niet heel erg warm tijdens een optreden?
Nou, ik heb er niet altijd een aan, en ik zat er net over na te denken of ik hem aan zou doen. Want het is altijd best warm en ze zijn verschrikkelijk dik, dus het altijd de vraag of ik hem aandoe of niet.

Wat is het minst leuke aan deel uitmaken van een band?
Sjap: Ja, die vraag had ik al beantwoord.

Maurits?
Sjap: Maurits, ja, haha.
Maurits: Nou…
Sjap: Het wachten.
Dale: Ja, het wachten is heel vervelend, ook bij televisieprogramma’s zit je heel lang backstage te wachten. Maar het spelen maakt het dan wel weer goed.

Hebben jullie dan vaak ruzie?
Maurits: Nee, eigenlijk niet. Het beste wat je in een band kan doen is dat je het gelijk op tafel legt en bespreekt met elkaar, wanneer je iets vindt. Anders gaat het na een paar maanden borrelen en krijg je echt flinke ruzie.

Wat is het raarste dat jullie hebben meegemaakt?
Dale: Het raarste is, denk ik, het terugkijken naar wat je allemaal al hebt gedaan, ook in vorige bands. Dat is wel heel speciaal, eigenlijk.
Maurits: Bij ons allereerste optreden ooit, tijdens het vierde nummer, zakte in door mijn drumkruk heen. Dat was echt heel stom, maar wel lachen. En het erge is, vorige week gebeurde het weer. Ik drum misschien iets te hard.

Hebben jullie iets van een motto of een yell?
Sjap: Nou niet echt eigenlijk… Break a leg?

En voor Maurits: breek een drumkruk.
Maurits: Haha, ja, maar hopen dat het vanavond niet alweer gebeurt.

Hebben jullie nog een goeie zin om het interview mee af te sluiten?
Maurits: Geen idee… Wat hebben andere bands gezegd?

The Opposites hadden gezegd: ‘Gewoon, lekker geil blijven’.
Maurits: Ja, maar dat kunnen wij niet zeggen, hè, dat pas niet echt bij ons.
Sjap: Gewoon de March of the Penguins, joh.
Maurits: Ja kijk, dat is de zin!

Tweet Share
Geschreven door
Kees

Vandaag de dag is het alweer 18 jaar geleden dat deze mountain dew & tomatenketchup verslaafde (niet allebei tegelijk) hallo zei tegen de wereld. Hij is dol op zijn gitaar, piano en fotocamera, maar het all...