MENU
Interview: CHINAH: “We passen bij de laatste uren van het feestje”
12 januari 2017
950 WOORDEN 2 MINUTEN

De wijk Nørrebro is een van de meest (multi)culturele gebieden van Denemarken. Niet gek dus, dat daar de wieg staat van het trio CHINAH, wiens minimalistische elektronische pop met vleugjes R&B zijn slaapkamers inmiddels ontgroeid is: CHINAH speelt deze week op Eurosonic Noorderslag en op Nordic Delight in het Utrechtse EKKO. Hoog tijd om kennis te maken Fine Glindvad, de zangeres van de volgende sensatie uit het hoge noorden, dus.

Dit project ontstond al in 2014, maar droeg toen nog de naam van een van jullie, Fine Glindvad. Was het destijds meer een soloproject en nu meer een echte band?
“Absoluut. Op dat moment schreef ik alle nummers aan de piano. Achteraf maakten we daar met z’n drieën een volledige productie omheen, vaak op een manier die het nummer helemaal veranderde. Op die manier werken we nu niet meer, dus CHINAH heeft eigenlijk niets te maken met ons vorige project. Toen we de band oprichtten, voelde dat voor ons allemaal als iets nieuws.”

Dat gebeurde in mei 2015. Hoe vond de overgang naar die nieuwe vorm plaats?
“De overgang voelde eigenlijk langzaam en snel tegelijk. Langzaam maar zeker raakte iedereen meer betrokken bij het arrangement van de nummers. Die fase duurde erg lang. Op een bepaald moment besloten we CHINAH als nieuw project op te richten. Die voltooiing van de transitie gebeurde heel snel.”

In het verleden was poëzie een belangrijk onderdeel van jullie muziek. Hoe is dat nu?
“De teksten stonden toen inderdaad wat centraler, met name omdat de muziek zelf minder gelaagd was. De betekenis van de nummers van CHINAH ligt net zo veel in het geluid als in de tekst. Zo zie ik het nu. Geen enkele laag is belangrijker dan de ander. Het draait juist om de wisselwerking tussen de verschillende elementen.”

Niet zo lang geleden waren jullie alle drie nog onafhankelijke muzikanten. Hoe is het om nu alle stappen van het creatieve proces samen te doorlopen?
“In een band zitten kan soms best vermoeiend zijn. Een groot deel van de tijd gaat verloren aan pogingen een bepaalde overeenstemming te bereiken. Het belangrijkste voor ons is het gevoel dat de dingen die we samen kunnen bereiken en creëren meer waarde hebben dan de dingen die ieder van ons individueel kan doen.”

De verschillende leden van CHINAH hebben achtergronden die ver uiteen lopen, van folk tot klassiek en electro. Is het moeilijk die achtergronden te bundelen?
“Aan de ene kant zien we onze muzikale verschillen als onze grootste kracht en als het belangrijkste ingrediënt van de “CHINAH”-stijl. Aan de andere kant is het vaak een uitdaging om een probleem op te lossen als we merken dat het slechts een kwestie van smaak is. Soms is het moeilijk om onze smaken te combineren, maar uit die worsteling ontstaat CHINAH juist.”

Jullie hebben waarschijnlijk de mogelijkheid om altijd en overal muziek op te namen, terwijl jullie in eerste instantie vanuit een slaapkamertje werkten. Heeft de plaats van opname nog altijd invloed op het muzikale resultaat?
“We schrijven inderdaad op veel verschillende plaatsen en we vinden het geweldig om de kans te hebben om ons creatieve proces te verplaatsen. Het grootste deel van de tijd werken we nog steeds vanuit dezelfde slaapkamer, al zijn sommige van onze latere releases opgenomen in professionele studio’s. Dat is ook een heel inspirerende omgeving. Eigenlijk doet het er niet zoveel toe. Onze beste ideeën bedachten we op de achterbank van de tourbus.”

Afgelopen jaar brachten jullie enkele singles en de EP Once The Lights Are On uit. Daarin zing je: “Once the lights are on, the lights are on, and there’s no turning back.” Tot in hoeverre is dat een referentie naar je eigen doorbrekende band?
“In de eerste plaats doelde ik met dat nummer op het gevoel dat je krijgt wanneer je voor het eerst iets heel intens meemaakt. Dat is niet meer weg te nemen, je kunt het niet veranderen of eraan ontsnappen. Nu ik die zin vaak live gezongen heb, ligt de betekenis dichter bij jouw uitleg, maar op een meta-manier, als in: “the show must go on, ik moet doorgaan met zingen”, haha.”

Veel van jullie nummers hebben een vrij nachtelijke sfeer en de EP bevat verschillende zinnen over wakker worden, slapen, je verbergen enzovoorts.
“We houden van die luiheid in onze muziek. We vinden zelf dat onze nummers bijvoorbeeld goed passen bij de laatste uren va neen feestje, als je niet echt meer aan het dansen bent, maar ook nog niet naar huis wilt. De uren waarin je liever luistert dan danst.”

Elektronische muzikanten hebben, kwantitatief gezien, minder geschiedenis om op terug te kijken dan meer traditionele rockmuzikanten. Wie zijn jullie grootste inspiratiebronnen?
“Welk genre muziek je ook maakt, je kunt altijd terugkijken op muziek uit verschillende tijdperken om inspiratie op te doen. Iedere artiest in ieder genre kan iets leren van The Beatles, Whitney Houston en The Smiths. We zien onszelf niet als nakomelingen van één muzikale traditie. Ook op het gebied van productie zijn we beïnvloed door een diversiteit aan muzikanten, en het verandert van tijd tot tijd. We zijn vaak geïnspireerd door artiesten die we net ontdekt hebben, maar enkele artiesten zijn ons al langer bijgebleven. Jai Paul, James Blake, Tame Impala, Kelela, Blood Orange en Rihanna bijvoorbeeld. We kijken op tegen muzikanten die in staat zijn de rauwe energie te behouden die je hoort in het begin van het productieproces.”

CHINAH speelt op donderdag 12 januari 2017 op Eurosonic Noorderslag, van 20:3o tot 21:10 in de Minerva Art Academy, Zuiderdiep. Op zaterdag 14 januari speelt de band op Nordic Delight in EKKO, Utrecht. Op zondag 12 februari speelt CHINAH op festival Grasnapolsky.

Tweet Share
Geschreven door
Dirk
Dirk

Dirk raakte op Best Kept Secret 2013 verslaafd. Niet aan geestverruimende middelen, maar aan alternatieve muziek! Houdt van boeken en foto's, maar alleen degenen waar hij zelf niet op staat....