MENU
Concertverslag: Jimmy Eat World @ Tivoli
21 augustus 2014
562 WOORDEN 1 MINUUT

Als jij jezelf in je tienerjaren onder de categorie Outcasts rekende is de kans groot dat jij met je te grote, baggy spijkerbroek inclusief broekketting, houthakkersblousjes en punkband shirts een fan was van de Amerikaanse band Jimmy Eat World. Anno 2014 gaat de band alweer elf jaar mee en zijn ze uitgegroeid van tieners tot volwassen mannen die na al die jaren nog steeds mee gaan als één van de grootste Amerikaanse alternatieve exportproducten. De fans zijn intussen ook groot geworden, en hebben hun schoolboeken en baggy jeans hoogstwaarschijnlijk verruild voor een vaste baan en een net pak. Vanavond gingen we gezamenlijk terug in te tijd, om voor een paar uur weer die rebelse outcasts te kunnen zijn.

Voor nog geen honderd man betreden de Nijmeegse punkrockers van Antillectual onder begeleiding van een bescheiden applausje het podium. Dat de zaal nog lang niet vol staat lijkt de mannen niet te boeien, zij spelen zelf vol enthousiasme en genieten overduidelijk van elke minuut dat ze op het podium staan. Voor hun derde nummer Soundtrack vertelt zanger Willem vol overtuiging het verhaal achter het nummer. Het publiek lijkt het weinig te interesseren, maar zodra de band begint met spelen zijn ook zij overtuigd van de kracht achter het nummer. Intussen stroomt de zaal steeds voller en tegen het einde van de set is het moeilijk van de de ene kant van de zaal naar de bar te komen. Antillectual verlaat na iets meer dan een half uur het podium en laat een tevreden publiek achter, die klaar zijn gestoomd voor de headliner van de avond; Jimmy Eat World.

Een half uur later opent Jimmy Eat World hun set met Appreciation, het eerste nummer van hun achtste studioalbum Damage. Het grootste gedeelte van het publiek bestaat uit fans van het eerste uur die alle nummers van de band nog net zo luid kunnen meezingen als tien jaar geleden. Na de powerballad Hear You Me vertelt zanger Jim Adkins dat hun album Futures dit jaar tien jaar bestaat. Reden genoeg voor de band om letterlijk het hele album op volgorde te spelen. Vooral de singles Futures, Kill en Pain vielen goed in de smaak bij het publiek. Het echte hoogtepunt van het album was echter de gevoelige ballad Drugs Or Me, waarvan de rumoerige zaal toch even stil leek te vallen en smartphones de lucht in schoten om te filmen.

Toen de band na het nummer 23 begon aan hun toegift, bleken alle grote hits in rap tempo langs te komen; voor velen hét moment waar ze op gewacht hadden deze avond. Het hardste nummer van de set, Bleed American maakt iets los in het publiek dat al meeschreeuwend spontaan kanten op begon te springen. Na een toegift van 5(!) nummers begon de band aan hun grootste hit; The Middle waarbij de zaal nog één keer goed los ging. Er werd gesprongen, geschreeuwd en gegild en Jimmy Eat World heeft met hun alles behalve normale setlist een topprestatie neergezet. Dat de band, net als het publiek, ook eigenlijk niet wou dat de avond afgelopen was bleek wel toen Jim nog iets langer op het podium bleef om alle fans de hand te schudden en setlists weg te geven. Zo blijkt maar dat een band die al 11 jaar in de spotlights staat en in thuisland Amerika in stadions speelt, toch nog ontzettend veel waardering heeft voor hun fans.

 

Tweet Share
Geschreven door
Debby

Debby is onze praatgrage student. Ze houdt van dansen en feestjes en dansen op feestjes. Ze is een beetje raar, maar heeft een volkomen normaal zwak voor Ben Howard. Als je nog niet wist dat ze blond was: don't...